جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 The Position of Ayāt al-Quran in Chapter 75 of the Quran جایگاه آیات القرآن در سورة قیامت* 65 88 236 FA فاکر میبدی مهدیه شریفی‌نسب اناری Journal Article 1970 01 01 The address and position of Ayāt al-Quran, verse 16 to 19 of Chapter al-Qiyamah, are among the contentious topics. Determining the type of the speech and the position of these verses have an important scientific and practical impact in the exegesis of the Quran because some scholars referring to the position of the verse accuse Shiites of believing in the alteration and distortion of the Holy Quran which, if interpreted properly, will reveal the incorrectness of this accusation. In the interpretation of Ayāt al-Quran and determination of the type of speech, two major views have been presented. As per the preferred view, the Prophet (S) is the addressee of the verses in question. Thus, the verses are parenthetical in the chapter and in order for a parenthetical sentence that goes between two verses to be complete semantically, it does not need the preceding and following verse to corroborate it. This viewpoint is in harmony with the widely-held opinion of Shia and Sunni exegetes as well as with the context of verses and analysis of details within the text. The present study has, with a comparative approach, studied the issue from the perspectives of Allamah Tabatabai and Fakhr Razi خطاب و جایگاه آیات القرآن، آیات (16 - 19) در سورۀ قیامت، از موضوعات بحث برانگیز میان مفسران است. تعیین خطاب و جایگاه این آیات تأثیر مهم علمی و عملی در تفسیر قرآن دارد، زیرا برخی با استناد به جایگاه آیات، شیعه را متهم به قول به تحریف در قرآن کرده‌اند که در صورت تفسیر درست بطلان این اتهام نمایان می‌شود. در تفسیر آیات القرآن و تعیین خطاب و جایگاه آن، دو دیدگاه عمده ارائه شده است که رأی مورد نظر، مخاطب را نبی اکرم’ می‌داند. در نتیجه، آیات به صورت معترضه در سوره واقع شده‌اند و جملۀ معترضه در تمامیت معنایش احتیاج ندارد که ما قبل و ما بعدش هم بر آن دلالت کند. این دیدگاه با قول مشهور مفسران شیعه و اهل سنت، سیاق آیات و تحلیل اجزای درون متن آن هماهنگ است. نوشتار حاضر با رویکردی تطبیقی از منظر علامه طباطبایی و فخررازی به بررسی مسئله پرداخته است.