جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 A Comparative Study of the Occasion of the Revelation of Verse 56 of Chapter al-Qasas (Surely you cannot guide whom you love, but Allah guides whom He pleases, and He knows best the followers of the right way.) بررسی تطبیقی شأن نزول آیة56 قصص (إِنَّکَ لاتَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لکِنَّ اللّه یَهْدِی مَنْ یَشاءُ)* 7 36 234 FA سید محمود طیب‌حسینی فریده پیشوایی Journal Article 1970 01 01 The occasion in which verse 56 of chapter al-Qasas was revealed is one of contested issues because different exegetes have different opinions about it. Allah, the Exalted, says in this verse: “Surely you cannot guide whom you love, but Allah guides whom He pleases, and He knows best the followers of the right way.” Most of the Sunni exegetes relying on their traditions, maintain that this verse was revealed about Abu Talib since he, as they say, did not embrace Islam nor did he recite the Shahadatayn (Two Testimonies) in spite of the Prophet (S) urging him to do so. So he died a disbeliever. Shiite exegetes, however, relying on traditions narrated from the Infallible Imams (AS) as well as on historical evidence, prove that Abu Talib did embrace Islam. When it comes to the above verse, they believe that the Prophet (S) loved his clansmen especially his close relatives to submit to the will of Allah and accept Islam. In this study, the hypothesis that the Prophet (S) made tremendous efforts to convince Abu Lahab to embrace Islam but he died a disbeliever has been investigated and discussed. The fabricators of hadiths, who were affiliated to the Amavid dynasty, have tampered with the occasion of the revelation of this verse mentioning Abu Talib instead of Abu Lahab to diminish the virtue and merits of the Commander of the Faithful, Ali, peace be upon him. شأن نزول آیۀ 56 سورۀ قصص از مباحث اختلافی میان مفسران فریقین است. خداوند در این آیه خطاب به پیامبر می‌فرماید: «إِنَّکَ لاتَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لکِنَّ اللّه یَهْدِی مَنْ یَشاءُ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ». غالب مفسران اهل‌سنت بر پایۀ برخی روایات معتقدند که شأن نزول این آیه ابوطالب است و او تا آخرین لحظات حیات، با وجود اهتمام شدید پیامبر| بر ایمان آوردنش، شهادتین را به زبان نیاورد و به حال کفر از دنیا رفت. مفسران شیعه با استناد به روایات ائمه^ و شواهد تاریخی، ایمان ابوطالب را اثبات می‌کنند، ولی در شأن نزول آیه نوعاً معتقدند پیامبر| دوست ‌داشت قومش و به ویژه اقاربش ایمان بیاورند. در مقاله حاضر این فرضیه دنبال شده که پیامبر| جهت ایمان آوردن ابولهب تلاش مضاعفی کرد، ولی در نهایت به حال کفر از دنیا رفت. جاعلان حدیث وابسته به دستگاه اموی به جهت کاستن از کرامت علی× در شأن نزول این آیه دست برده و به جای ابولهب، نام ابوطالب را ذکر کرده‌اند.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 Allamah Tabatabai and Maraghi on the Role of the Causes of Revelation in Understanding Quranic Verses * نقش اسباب نزول در فهم آیات از منظر علامه طباطبایی و مراغی * 7 32 246 FA سید کمال حسینی ام‌البنین یزدی Journal Article 1970 01 01 This article seeks to examine the causes of revelation according to Allamah Tababatai and Maraghi with reliance on two most important and respected exegetical works (e.g. Tafsir al-Mizan and Tafsir al-Maraghi) authored by these two prominent Shia and Sunni scholars, respectively. Given Allamah Tabatabai's exegetical school and its requirement, he is of the view that the cause and occasion of revelation do not play a very important role in interpreting the verses. However, he maintains that mentioning the traditions concerning the causes and occasion of revelation are effective in understanding the purport and context of the verses. As for Maraghi, he has collected more than three hundred verses in his commentary work taking into account specially those traditions which have something to do with the causes of revelation. He has transmitted those traditions which are authentic according to him. Maraghi's method in criticizing and studying the narrations is such that he evaluates and verifies their authenticity through the Quran and rational reasons. این مقاله با بررسی دو مورد از برجسته‌ترین آثار تفسیری این دوره، المیزان، اثر علامه طباطبایی (از تفاسیر برجسته شیعه)؛ و تفسیر المراغی، اثر مراغی (از تفاسیر برجسته تسنن) به جایگاه اسباب نزول در تفاسیر معاصر پرداخته و دیدگاه‌های این دو مفسررا دربارۀ اسباب نزول بررسی کرده است. علامه طباطبایی هرچند به اقتضای مکتب تفسیری‌اش برای فضای نزول و همچنین سبب نزول، نقش مهمی در تفسیر آیات قائل نیست، با این حال، ذکر روایات شأن یا سبب را در روشن شدن مضمون و مورد نزول آیه مؤثر می‌داند و در بحث تفسیر روایی خود آن‌ها را آورده و گاه تفسیر خود را با آن‌ها تأیید کرده است. اما مراغی، بیش از سیصد روایت سبب نزول را در تفسیر خود ذکر کرده است و اگر دربارۀ آیه یا سوره، سبب نزولی نقل شده باشد که مورد تأیید خودش باشد – یعنی صحیح باشد – آن را گزارش کرده است. روش مراغی در نقد و بررسی روایات این‌گونه است که آن‌ها را با قرآن و دلایل عقلی محک می‌زند.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 A Comparative Study of the Occasion of Revelation of Verses 5 – 22 of Chapter al-Insan according to the Exegetes of the Two Branches of Faith* بررسی تطبیقی شأن نزول آیات اطعام(5-22 سورۀ انسان) از دیدگاه مفسران فریقین * 33 64 247 FA عبدالهاشم میرزا Journal Article 1970 01 01 There are two viewpoints about the place where Chapter al-Insan (Man) of the Quran was revealed. According to some Sunni exegetes, this chapter was revealed in Mecca whereas many others are of the view that it was revealed in Medina. However, when it comes to the cause of its revelation, there are five opinions. Some have said that the cause of the revelation of the said chapter was an Ethiopian (Habashi) man, some others believe that the verses of the Chapter al-Insa were revealed about Abu Dahdah al-Ansari. A third group of people maintain that Mut'im bin Waraqa al-Ansari had made a vow which he fulfilled upon which these verses were revealed. Another group of exegetes say that the cause of the revelation of this chapter was a number of the Prophet's companions. Shia exegetes and a lot of Sunni scholars, however, believe that this chapter and the verses 5 – 22 are about Ali, Fatima, Imam Hasan and Imam Hussein, peace be upon them. Therefore, this article seeks to study the different views regarding the cause and occasion of revelation of Chapter al-Insan analyzing and criticizing them from an exegetical perspective. دربارۀ مکان نزول سورۀ انسان، دو قول ذکر شده است، بنا بر قول برخی مفسران اهل‌سنت، این سوره در مکه نازل شده است. از سوی دیگر، عدۀ بسیاری معتقدند این سوره در مدینه نازل شده است. اما در مورد سبب نزولی آن پنج قولی وجود دارد. یک گروه سبب نزول را «مرد حبشی» دانسته‌اند. گروه دوم معتقدند آیات سورۀ انسان دربارۀ ابودحداح انصاری نازل شده است. گروه سوم معتقدند مطعم ‌بن ‌ورقاء انصاری، نذری کرده بود و به آن وفا کرد و در این هنگام این آیات نازل شد. گروه چهارم سبب نزول را در مورد شماری از صحابه دانسته‌اند. گروه پنجم که همۀ مفسران شیعه و عدۀ بسیاری زیادی از مفسران اهل‌سنت‌اند، معتقدند این سوره و یا آیاتی از آن (5 الی 22) دربارۀ علی×، فاطمه÷، امام حسن× و امام حسین× نازل شده است. بر این اساس، این مقاله به بررسی دیدگاه‌های مطرح‌شده دربارۀ سبب نزول سورۀ انسان و تحلیل و نقد اقوال ذکرشده می‌پردازد.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 Studying through Hadith the Allegation that the Prophet (S) Did not Make a Will بررسی حدیثی دیدگاه نافیان صدور وصیت از پیامبر|* 37 64 235 FA خالد غفوری حسنی Journal Article 1970 01 01 This article seeks to study the allegation that there are reports in Sunni textual sources that the Prophet of Islam (S) did not leave a WILL before he passed away. The problem is that this conduct on the part of the Prophet is not in harmony with what has been asserted in jurisprudence and religion about the significance and virtue of leaving a will, not to mention the fact that the Book, Prophetic tradition, normative conduct of the Prophet and consensus bear witness to the same. Although extensive discussions have been carried out between the two branches of Islam (Shias and Sunnis) on this issue, most of the discussions that have so far been made tend to be either theological or ideological whereas, in fact, the present article seeks to study this issue from the perspective of hadith. Thus, the main question addressed here is: Did the Prophet (S) make a will? Some efforts made to resolve this issue have not been successful and the factors responsible for their failure have been enumerated. As well, the traditions transmitted through Sunni sources have been studied and analyzed and the Shiite position has been substantiated after the Sunni traditions have been proved to be poor and inauthentic. این مقاله در صدد بررسی اشکالی است که در منابع حدیثی سنی از نفی وصیت پیامبر| آمده است که ایشان رحلت نمودند و وصیتی نکردند. منشأ این اشکال عدم تناسب رفتار حضرت در این مورد است با آنچه در فقه و دین در فضیلت وصیت در کتاب و سنت و سیره و اجماع آمده است. علی‌رغم گستردگی بحث در این مسئله میان فریقین امامیه و اهل سنت، اغلب از مباحث مطرح شده صبغۀ کلامی و عقایدی دارد، در حالی که این مقاله این اشکال را از زاویه صرفاً حدیثی دنبال می‌نماید و به دنبال پاسخ به این سؤال است: آیا پیامبر| وصیت نمود؟ برخی تلاش‌هایی که جهت حل این اشکال صورت گرفته موفق نبوده که نقاط ضعفشان را بیان نمودیم. همچنین به بررسی و تحلیل احادیث منقول از طریق اهل سنت نیز توجه داشتیم و با اثبات عدم اعتبار و عدم صحت استناد به آن‌ها موضع امامیه را روشن نمودیم.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 The Position of Ayāt al-Quran in Chapter 75 of the Quran جایگاه آیات القرآن در سورة قیامت* 65 88 236 FA فاکر میبدی مهدیه شریفی‌نسب اناری Journal Article 1970 01 01 The address and position of Ayāt al-Quran, verse 16 to 19 of Chapter al-Qiyamah, are among the contentious topics. Determining the type of the speech and the position of these verses have an important scientific and practical impact in the exegesis of the Quran because some scholars referring to the position of the verse accuse Shiites of believing in the alteration and distortion of the Holy Quran which, if interpreted properly, will reveal the incorrectness of this accusation. In the interpretation of Ayāt al-Quran and determination of the type of speech, two major views have been presented. As per the preferred view, the Prophet (S) is the addressee of the verses in question. Thus, the verses are parenthetical in the chapter and in order for a parenthetical sentence that goes between two verses to be complete semantically, it does not need the preceding and following verse to corroborate it. This viewpoint is in harmony with the widely-held opinion of Shia and Sunni exegetes as well as with the context of verses and analysis of details within the text. The present study has, with a comparative approach, studied the issue from the perspectives of Allamah Tabatabai and Fakhr Razi خطاب و جایگاه آیات القرآن، آیات (16 - 19) در سورۀ قیامت، از موضوعات بحث برانگیز میان مفسران است. تعیین خطاب و جایگاه این آیات تأثیر مهم علمی و عملی در تفسیر قرآن دارد، زیرا برخی با استناد به جایگاه آیات، شیعه را متهم به قول به تحریف در قرآن کرده‌اند که در صورت تفسیر درست بطلان این اتهام نمایان می‌شود. در تفسیر آیات القرآن و تعیین خطاب و جایگاه آن، دو دیدگاه عمده ارائه شده است که رأی مورد نظر، مخاطب را نبی اکرم’ می‌داند. در نتیجه، آیات به صورت معترضه در سوره واقع شده‌اند و جملۀ معترضه در تمامیت معنایش احتیاج ندارد که ما قبل و ما بعدش هم بر آن دلالت کند. این دیدگاه با قول مشهور مفسران شیعه و اهل سنت، سیاق آیات و تحلیل اجزای درون متن آن هماهنگ است. نوشتار حاضر با رویکردی تطبیقی از منظر علامه طباطبایی و فخررازی به بررسی مسئله پرداخته است.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 A Comparative Study of Sunni and Shia Exegetical Traditions on al-Kawthar بررسی تطبیقی روایات تفسیری فریقین دربارۀ کوثر * 65 94 248 FA محمدیعقوب بشوی Journal Article 1970 01 01 Exegetes and experts in the field of Quranic sciences have expressed different views concerning the meaning of 'al-kawthar' (translated as abundance) in the first verse of chapter 108 of the Quran. Some have defined it as heavenly river, others have said that 'al-kawthar' refers to a pond and yet a third group of scholars have stated that it refers to 'abundant good'. Keeping these views into consideration, there seems to be a huge gap in the traditions transmitted by both branches of faith in terms of the interpretation of 'al-kawthar' at the time of the revelation of this verse. Some of the reports and narrations in this regard, especially those interpreting 'al-kawthar' as a heavenly river are poor in terms of the chain of transmission, and the text of the reports cannot be verified either. Imprecise interpretations are antagonistic to the context of the verses as well as incoherent with the traditions concerning the causes of revelation. Therefore, such type of opinions cannot pinpoint and introduce the manifestation of 'al-kawthar' at the time of revelation. Most of what has been expressed by the exegetes have nothing to do with the interpretation of the verse, thus causing misconception and false impression in this regard. Some of the views expressed in regard with the heavenly manifestation of 'al-kawthar' are acceptable. صاحب‌نظران تفسیر دربارۀ مصداق و معنای «الکوثر»، در آیۀ «إِنَّا أَعْطَینَاکَ الْکَوْثَرَ»، دیدگاه‌های متعددی را مطرح نموده‌اند. از جملۀ آن‌ها، نهر بهشتی، حوض و خیر کثیر، جایگاه ویژه‌ای در میان اندیشمندان دارد. در صورت قبول چنین دیدگاهی برای تفسیر «الکوثر» در هنگام نزول، شکاف عمیقی در روایات فریقین دیده می‌شود. برخی روایات در این زمینه به ویژه دربارۀ نهر بهشتی، ضعف سندی و متنی دارند. تأویل‌های غیر دقیق، مخالف سیاق آیات، روایات اسباب نزول و قانون عرض حدیث بر قرآن‌اند. بنابراین، این نوع دیدگاه نمی‌تواند مصداق «الکوثر» در هنگام نزول باشد. بسیاری از سخنان مطرح شده مفسران نیز ربطی به تفسیر آیه ندارد و نوعی خلط مفهومی را در این زمینه به وجود آورده است. برخی از این دیدگاه‌ها به عنوان مصداق اخروی «الکوثر»، قابل پذیرش است.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 An Analysis of “Transferred Narrations” in Majma’ul Bayan with Emphasis on the Narration Concerning Salih’s (Water) Spring تحلیل «روایات منتقله» در مجمع البیان با تأکید بر روایت چشمة صالح×* 89 116 237 FA سید رضا مؤدب کامران اویسی Journal Article 1970 01 01 Among the existing numerous traditions, there are some traditions which, according to some pieces of evidence, have been moved from Sunni sources to Shia books. These traditions have been literally described by Allamah Askari as “transferred traditions”. Some of the tafsir-related traditions found in Majma’ul Bayan especially those dealing with the prophets’ stories such as the narration concerning Prophet Salih’s spring are particular to Tabarsi who is very likely to have taken those traditions from Sunni books about the stories of prophets because they are generally inconsistent with the traditions recorded in Shiite sources, not to mention the fact that they cannot be found anywhere else in any other important and reliable Shia sources. In view of the fact that these traditions are mursal (meaning hurried) or poor in terms of the chain of transmission and there are numerous other traditions in Shia books which clearly contradict them, it can be said that the tradition concerning Prophet Salih’s (water) spring is unstable and shaky. از میان انبوه احادیث موجود، روایاتی وجود دارند که بنا بر برخی شواهد، از منابع اهل تسنن به کتب شیعه انتقال یافته‌اند و علامه عسکری اصطلاحاً آن‌ها را «روایات منتقله» نام‌گذاری کرده است. برخی روایات تفسیری مجمع البیان، به ویژه در حوزۀ قصص پیامبران، مانند روایت چشمۀ حضرت صالح×، به سبب عدم وجود آن در دیگر منابع حدیثی معتبر و مشهور شیعه و حتی اهل تسنن، از متفردات طبرسی است که انتقال آن از کتاب‌های قصص پیامبران که در میان عامه رواج داشته است به مجمع البیان توسط طبرسی با توجه به ناسازگاری آن با روایات مندرج در منابع شیعه محتمل است. به علت ارسال یا ضعف سند و نیز وجود روایات متضافر متعارض با آن در کتب شیعه، روایت منتقله چشمۀ حضرت صالح×، نا استوار است.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 Shia and Sunni Exegetes on the Manifestation of "Ahlulbayt" in Ayat al-Tathir* بررسی تطبیقی مصداق «اهل‌بیت» در آیه تطهیر از منظر مفسران فریقین * 95 120 249 FA سیدحسن محمدی Journal Article 1970 01 01 The manifestation of 'Ahlulbayt (AS) in Ayat al-Tathir (verse of purification) is one of the highly contentious and controversial issues among the two branches of faith. Given the ideological significance of this verse i.e. verse 33 of Chapter al-Ahzab, the researcher tries to investigate various concepts that may be inferred from the verse as well as the oral and contextual relationships and the opinions of the exegetes of the two major branches of faith, to identify the main and real concept of Ahlulbayt (AS) in Ayat al-Tathir. Some Sunni commentators and exponents have said that the term Ahlulbayt (household) refers to the causal relatives of the Prophet i.e. the wives of the Prophet (S), and some others believe that in addition to the Prophet's wives, Ali, Fatima, Hasan and Hussein, peace be upon them are also included. However, some Sunni scholars are of the view that only the five members of the Cloak are among the Ahlulbayt (AS) of the Prophet (S). The writer concludes that the reasons and arguments presented by the exegetes of both branches of faith can be categorized into three traditional, literary and contextual categories. Sunnis have relied on reports from Umm Salamah, 'Aisha, 'Akramah while presenting their views and notions. They have examined the concept of Ahlulbayt (AS) and the pronouns used in verses 28 to verse 34, as well as the coherence and relationship of the verse in question with the preceding and following ones. یکی از بزنگاه‌های مورد اختلاف فریقین، تعیین مصداق اهل‌بیت در آیه تطهیر می‌باشد. با توجه به نقش اساسی این فراز از آیه 33 سوره احزاب، در حوزه اعتقادی فریقین، پژوهشگر با واکاوی مفاهیم به کار رفته در آیه و ارتباط لفظی و سیاقی میان آن‌ها و هم‌چنین بیان دیدگاه مفسران فریقین، مفهوم اصلی و واقعی اهل‌بیت در آیه تطهیر را شناسایی می‌کند. از میان مفسران اهل‌سنت، برخی از آن‌ها مصداق اهل‌بیت را فقط در بستگان سببی پیامبر یعنی زنان پیامبر معنا کرده‌اند و برخی دیگر مصداق آن را علاوه بر زنان، پنج تن آل عبا (پیامبر اسلام علی، فاطمه، حسن و حسین^ ) می‌دانند. اما مفسران شیعه و برخی از مفسران اهل‌سنت قائل‌اند که مراد از اهل‌بیت فقط پنج تن آل عبا هستند و لاغیر. با بررسی انجام گرفته، دلایل مفسران فریقین را می‌توان در سه محور روایی، ادبی و سیاقی تقسیم کرد. آن‌ها با استناد به روایات ام‌سلمه، عایشه و عکرمه و نیز بررسی مفهوم اهل‌بیت و ضمائر به کار رفته در آیات 28 تا 34 سوره احزاب و هم‌چنین وحدت و عدم وحدت آیه تطهیر با آیات قبل و بعد، اقوال خود را پایه‌ریزی کرده‌اند.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 A Comparative Study of the Legislative Miracle of the Quran in the Verses Concerning Prohibition of Usury بررسی تطبیقی اعجاز تشریعی قرآن در آیات تحریم ربا* 117 142 238 FA محمد علی طاهری بی بی حکیمه حسینی زهرا حیدری آبروان Journal Article 1970 01 01 Legislative miracle is one of the forms and manifestations of the miracles of the Quran. It has important aspects which have often been ignored. The prohibition of usury (better known as riba) is an instance of the legislations of the Holy Quran. Now in view of the legislative miracle of the Quran and prohibition of the usury, the question that arises is: What are the delicacies and wisdom associated with the said prohibition and how does it reveal the miracle of the Quran in respect of legislation? The present study seeks to explain that the legislative miracle of the Quran in respect of the prohibition of usury can be brought up and discussed as an independent topic. The miracle can be proved also, if the views and opinions of the scholars of the two branches of faith (Shia and Sunni) are studied comparatively. Hence, the legislative miracle of the Quran has been discussed with an analytical – descriptive approach. It is gathered from the research findings that the prohibition of usury is rationally acceptable and it is also consistent with man’s innate nature and that it can be modified in accordance with today’s science which as per the verse 157 of chapter 7 of the Quran (Those who follow the messenger, the unlettered Prophet…) was institutionalized in a short time on the tongue of an unschooled person. اعجاز تشریعی یکی از وجوه اعجاز قرآن و دارای ابعاد مهمی است که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. تحریم ربا نیز نمونه‌ای از تشریعات قرآن کریم است. اکنون با توجه به جنبۀ اعجاز تشریعی قرآن کریم و حکم تحریم ربا، مسئلۀ مطرح آن است که تحریم مذکور در قرآن با چه ظرایف و حکمت‌هایی همراه است و چگونه اعجاز قرآن را در بعد قانون‌گذاری ‍‌نمایان می‌سازد. پژوهش حاضر بر آن است که وجه اعجاز تشریعی قرآن در زمینۀ حکم تحریم ربا به طور مستقل قابل طرح بوده و از نظر بررسی تطبیقی میان نظرات علمای فریقین نیز قابل اثبات است. برهمین اساس، با رویکرد توصیفی - تحلیلی به تبیین این وجه اعجاز قرآن در آیات ربا پرداخته است. از راهبرد پژوهش چنین برمی‌آید که تحریم ربا از نظر عقلی و فطری کاملاً پذیرفتنی است و قابلیت اصلاح مطابق علم روز را دارد که با استناد به متن آیۀ قرآن «الَّذِینَ یتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِی الْأُمِّی ...» (اعراف: 157)، از زبان شخصی امی و در مدتی کوتاه نهادینه شده است.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 A Comparative Study of the Exegetical Principles and Method of Al-Tafsir al-Athari al-Jami' and Jami' al-Bayan 'an Tafsir al-Qur'an * مطالعه تطبیقی مبانی و روش تفسیری التفسیر الأثری الجامع و جامع البیان عن تفسیرالقرآن * 121 150 250 FA فاطمه رجائی طاهره رجائی Journal Article 1970 01 01 Muhammad Hadi Ma'refat (1309 -1385) and Abu Ja'far Muhammad b. Tahrir Tabari (310 A.H. 922 A.D) are the two great exegetes in the history of exegesis. They are under the influence of two theological and ideological schools. A cursory comparison of al-Tafsir al-Athari al-Jami' and Jami' al-Bayan 'an Tafsir al-Qur'an by al-Tabari as well as the exegetical views of these two scholars about the exegetical principles and methods is necessary because understanding the principles and methods of an exegete is instrumental in understanding the exegesis. Tafsir al-Athari al-Jami' has been authored with a narrative method characterized by Shia's theological approach. Jami' al-Bayan has been written with the same method but it features the theological approach of Ahle Sunnah. Now the question which comes up is: Given the fact that both of the commentaries have been written with the same approach, do they share the principles and foundations and yield the same result? The writer elaborates on this question and seeks to answer it in detail. محمدهادی معرفت (1309-1385ش) و ابوجعفر محمد بن جریر طبری (310ق/ 922م) دو مفسر بزرگ در تاریخ تفسیرند که از دو نظام کلامی و اعتقادی متفاوت متأثرند. بررسی و مقایسۀ اجمالی التفسیر الأثری الجامع معرفت و جامع البیان عن تفسیر آی القرآن طبری و دیدگاه آن دو دربارۀ مبانی و روش تفسیری از آن جهت ضرورت دارد که شناخت مبانی و روش مفسر در فهم تفسیر تاثیر بسزایی دارد. التفسیر الأثری الجامع به روش روایی و با رویکرد کلامی شیعه و جامع البیان نیز با همان روش اما با رویکرد کلامی اهل سنت به نگارش درآمده است. حال این سؤال قابل طرح است: با توجه به اینکه این دو تفسیر با رویکرد واحدی نگاشته شده‎اند، آیا در همۀ مبانی مشترک بوده و برآیندهای یکسانی داشته‎اند؟

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 A Comparative Study of Interpretation of the Most Important Verses Concerning Guardianship of Imam Ali from Sunni and Shiite Perspectives بررسی تطبیقی تفسیر مهم‌ترین آیات ناظر بر ولایت امام علی× از منظر فریقین* 143 168 239 FA علیرضا طبیبی اصغر طهماسبی بلداجی محمد تیموری Journal Article 1970 01 01 The issue of succession to the Prophet (S) has been one of the most important and highly contentious theological – ideological issues among Muslims from the early period of Islam as of today. Scholars from various Islamic sects have resorted to different arguments to prove their beliefs in this regard. Shiite scholars, however, are of the view that the Quran which is common to all sects and denominations and the most authoritative source, has stated certain facts in a general but firm way. Therefore, Allah, the Exalted, revealed verses concerning the succession to the Prophet (S) after his demise. In this respect, we can give the example of verses such as the verses of Wilayah, tabligh (delivering the message), perfection of religion, malediction (mubahalah), purification, seven proofs, chapter al-Ma’arij and other verses. According to Shiite sources and some of the most important Sunni sources, the aforesaid verses were revealed about Imam Ali, peace be upon him. The present article seeks to comparatively study and critically assess the most important verses concerning the guardianship of the Commander of the Faithful, Ali (AS). مسئله جانشینی پیامبر اکرم’ از مهم‌ترین مباحث اعتقادی- کلامی در بین مسلمانان از همان آغاز بوده است. اندیشمندان مذاهب برای اثبات عقاید خود به ادله‌ای استناد جسته‌اند. در این میان، اندیشمندان شیعی براین باورند که قرآن به عنوان نقطۀ عطف اشتراک فریقین و تمییز حق از باطل مطالبی را به صورت کلی اما محکم بیان فرموده است. بر این اساس، خداوند پیرامون جانشینی پس از پیامبر اکرم’ آیاتی نازل فرموده است. در این باره می‌توان به آیات ولایت، تبلیغ، اکمال دین، مباهله، تطهیر، بینه، یک و آیات دیگر اشاره کرد. شأن نزول آیات مذکور در منابع شیعه و برخی از مهم‌ترین منابع اهل سنت در شأن ولایت امام علی× بیان شده است. جستار پیشرو مهم‌ترین آیات ولایت را بررسی تطبیقی می‌کند و دیدگاه مخالفان را طرح و نقد می‌نماید.

جامعةالمصطفی العالیمة مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث ZAMZAM.MAA 95 7 2016 03 20 The Nature of Miracle according to Allamah Mesbah Yazdi and Allamah Ma'refat بررسی تطبیقی ماهیت معجزه از منظر علامه مصباح یزدی و علامه معرفت 151 168 251 FA محمد دادسرشت Journal Article 1970 01 01 One of the most important methods of generating and developing science is to investigate the concepts and nature of scientific expressions and terms. If such investigations are carried out comparatively and with a view to the works authored by prominent scholars, there is no doubt that it would lead to more scientific achievements. The miraculous nature of the Quran is a topic which has been studied from various angles in various Islamic disciplines. Miracles and the miraculous nature of the Quran have been brought up and discussed in theology, Quranic sciences, mysticism and philosophy. However, the fact is that this issue remains ambiguous and there are questions which the writer seeks to answer by relying on the opinions of the two highly outstanding scholars such as Allamah Ma'refat and Ayatollah Mesbah Yazdi. This referential research conducted with an analytical descriptive method seeks to prove that miracle has a substantive nature. یکی از مهم‌ترین روش‌های پیشبرد علوم، واکاوی مفاهیم و ماهیات اصطلاحات علمی است. اگر این واکاوی به صورت تطبیقی و با تدقیق در آثار علما صورت گیرد به طور قطع رشد فزاینده‌ای خواهد یافت. اعجاز مسئله‌ای است که در علوم متعدد اسلامی از حیثیات مختلفی مورد بحث بوده است. در کلام، علوم قرآنی، عرفان و فلسفه مسئله معجزه و اعجاز مورد تدقیق بوده و هست. اما ماهیت این امر هنوز دارای سؤالاتی است که نگازنده به دنبال حل آن‌هاست. درا ین مسیر از آرای دو اندیشمند معاصر حضرات اعلام معرفت و مصباح یزدی بهر برده شده است. این پژوهش که با روش اسنادی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی به رشته تحریر در آمده است، بر آن است که معجزه ماهیتی اثباتی دارد.