<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0">
  <channel>
    <title>مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث</title>
    <link>http://pg-h.journals.miu.ac.ir/</link>
    <description>مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث</description>
    <atom:link href="" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <language>fa</language>
    <sy:updatePeriod>daily</sy:updatePeriod>
    <sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
    <pubDate>Sat, 23 Aug 2025 00:00:00 +0330</pubDate>
    <lastBuildDate>Sat, 23 Aug 2025 00:00:00 +0330</lastBuildDate>
    <item>
      <title>بررسی تطبیقی بداء از دیدگاه شیعه و اهل‌سنّت، با تأکید بر قرآن و سنّت </title>
      <link>http://pg-h.journals.miu.ac.ir/article_10755.html</link>
      <description>مسئله بداء یکی از مباحث چالش‌برانگیز در کلام اسلامی است که همواره محل گفت‌وگوی جدی میان متکلمان شیعه و اهل سنت بوده است. اختلاف در برداشت از این مفهوم، برخی را به سوی تفسیرهای اعتقادی و برخی دیگر را به موضع‌گیری‌های انتقادی کشانده است. این مقاله با هدف بررسی تطبیقی دیدگاه‌های شیعه و اهل سنت درباره بداء، بر پایه آیات قرآن و روایات اسلامی، به تحلیل معنای لغوی و اصطلاحی بداء و بازخوانی تفاسیر متکلمان اسلامی پرداخته است. روش پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی با رویکرد کتابخانه‌ای است و منابع اصلی فریقین در این زمینه مورد واکاوی قرار گرفته‌است. یافته‌ها نشان می‌دهد که در میان علمای شیعه، بداء عمدتاً به معنای &amp;amp;laquo;اظهار امر مخفی از جانب خداوند برای بندگان&amp;amp;raquo; تفسیر شده و به صراحت از نسبت دادن تغییر در علم الهی پرهیز شده است، مگر در دیدگاه خاص شهید مطهری که امکان تجدید در قضا و قدر را مطرح می‌کند. در مقابل، علمای اهل سنت با تأکید بر معنای لغوی بداء، آن را مستلزم نقص در علم الهی دانسته و آن را مردود شمرده‌اند. در نهایت، نتیجه تحقیق آن است که مفهوم بداء همچنان دارای ابهام‌های جدی است و تاکنون تبیین روشنی که بتواند همسو با مبانی توحیدی و قابل دفاع باشد، ارائه نشده است.&#13;
کلیدواژه‌ها: بداء، علم الهی، علم ازلی، نسخ، قضا و قدر.</description>
    </item>
    <item>
      <title>نقد و بررسی نظرات تفسیری- فقهی پیرامون آیه وضو در مذاهب خمسه</title>
      <link>http://pg-h.journals.miu.ac.ir/article_10756.html</link>
      <description>یکی از آیاتی که به خوبی نقش حروف و قرائت در تفسیر و نیز اعجاز بیانی قرآن را نشان می‌دهد؛ آیه 6 سوره‌ی مائده است به طوری که اختلاف در معانی حروف و نیز اعراب واژگان، اختلاف فتاوا را موجب گردیده که از قرون اولیه اسلام تا کنون بر جای مانده است. از آنجا که بررسی تطبیقی مذاهب باعث تقریب مذاهب و روشن شده نقات قوت و ضعف می&amp;amp;lrm;گردد، بررسی تطبیقی این آیه دارای جایگاه مهمی است. این مقاله با روش کتابخانه&amp;amp;lrm;ای و شیوه توصیفی- تحلیلی و تطبیقی بین مذاهب خمسه به بررسی این آیه از دو جنبه‌ی تفسیری و فقهی پرداخته است. این مقاله، ابتدا به بررسی لغوی و نیز اعرابی آیه پرداخته است. سپس از طریق بررسی سیاق آیه و با استفاده از ادله و نقدهای پیشینیان به نقد آراء و گزینش نظر صحیح پرداخته است. درباره معنای &amp;amp;laquo;الی&amp;amp;raquo; در &amp;amp;laquo;الی المرافق&amp;amp;raquo; دو نظر کلی وجود دارد یکی معنای غایت و دیگری معنای &amp;amp;laquo;مع&amp;amp;raquo; است. قاطبه‌ی مفسران شیعی در مورد معنای &amp;amp;laquo;الی&amp;amp;raquo; مفهوم غایت مغسول و اکثریت مفسران اهل تسنن معنای غایت برای غسل را پذیرفته&amp;amp;lrm;اند. درباره معنای &amp;amp;laquo;باء&amp;amp;raquo; در &amp;amp;laquo;برؤوسکم&amp;amp;raquo; نظرات زائده بودن، الصاق، بعضیت و استعانت وجود دارد. در فقه امامیه &amp;amp;laquo;باء&amp;amp;raquo; مفهوم تبعیض، و در فقه اهل سنت معنای زائده و الصاق پذیرفته شده است. درباره معنا و اعراب &amp;amp;laquo;ارجلَکم&amp;amp;raquo; شش نظر وجود دارد که مهم&amp;amp;lrm;ترین آن‌ها منصوب بودن بنا بر عطف به &amp;amp;laquo;ایدیکم&amp;amp;raquo; و منصوب بودن بنا بر عطف به محل &amp;amp;laquo;رؤوسکم&amp;amp;raquo; است. مشهور شیعه در مورد اعراب &amp;amp;laquo;ارجلَکم&amp;amp;raquo;، اعراب نصب بنا بر عطف به محل &amp;amp;laquo;رؤوسکم&amp;amp;raquo;، را پذیرفته است و اهل سنت &amp;amp;laquo;ارجلَکم&amp;amp;raquo; نیز نصب بنا بر عطف به &amp;amp;laquo;ایدیکم&amp;amp;raquo; را پذیرفته و بر اساس آن در فقه فتوا داده‌اند.&#13;
کلیدواژه‌ها: وضو، شیعه، حنبلی، شافعی، مالکی، حنفی.</description>
    </item>
    <item>
      <title>بررسی تطبیقی دیدگاه امامیه و اهل سنت درباره افضلیت اهل‌بیت بر صحابه با تأکید بر آیات و روایات</title>
      <link>http://pg-h.journals.miu.ac.ir/article_10757.html</link>
      <description>افضلیت اهل&amp;amp;lrm;بیت( بر صحابه از جمله مباحث مهم در حوزه مذاهب اسلامی است که با استناد به ادله عقلی، نصوص دینی و رویکرد عالمان فریقین مورد بررسی قرار گرفته است. این نوشتار پس از بیان مفاهیم اساسی و با استفاده از روش توصیفی، تحلیلی و منابع فریقین سامان یافته است. نتیجه تحقیق حاضرنشان می&amp;amp;lrm;دهد که صحابه در اندیشه اهل سنت به کسانی گفته می&amp;amp;lrm;شود که مسلمان بوده و در زمان حیات رسول&amp;amp;lrm;خدا j آن حضرت را درک کرده و مسلمان از دنیا رفته باشند. اما رویکرد غالب در میان علمای امامیه این است که لفظ صحابه از نظر لغت، شامل همه&amp;amp;lrm;ی طبقات اصحاب پیامبر خدا j اعم از مؤمن و فاسق می&amp;amp;lrm;شود و شماری از نصوص دینی نیز ناظر به همین معناست، با این تفاوت که اهل سنت، سنت صحابه را حجت شرعی می&amp;amp;lrm;دانند که با رویکرد امامیه در تقابل قراردارد، از همین رو آن&amp;amp;lrm;ها را به چهاردسته&amp;amp;lrm; تقسیم نموده&amp;amp;lrm; و افضلیت اهل&amp;amp;lrm;بیت ( بر صحابه با استناد به ادله عقلی و نصوص دینی به اثبات رسیده است چنان&amp;amp;lrm;که رویکرد غالب در میان اهل سنت نیز همین اندیشه بوده و به این گفته اذعان نموده&amp;amp;lrm;اند.&#13;
کلیدواژه‌ها: اهل&amp;amp;lrm;بیت، افضلیت، امامیه، اهل سنت، صحابه و تطبیق.</description>
    </item>
    <item>
      <title>تفسیر تطبیقی پدیده «فزع ملائکی» (سبأ: ۲۳) در نگاه فریقین: تحلیل مبانی روایی، کلامی و فلسفی *</title>
      <link>http://pg-h.journals.miu.ac.ir/article_10759.html</link>
      <description>این پژوهش با روشی تطبیقی، به تحلیل دیدگاه‌های فریقین (شیعه و اهل سنت) پیرامون پدیده &amp;amp;laquo;فزع ملائکی&amp;amp;raquo; در آیه ۲۳ سوره سبأ می‌پردازد و می‌کوشد تا مبانی هرمنوتیکیِ اختلافات تفسیری را ریشه‌یابی کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که عمده تفاسیر اهل سنت، ذیل دو مبنای اصلی قابل دسته‌بندی است: مبنای &amp;amp;laquo;روایی&amp;amp;raquo; که با اتکا بر اخبار و آثار، آیه را به واقعه تاریخی نزول وحی مرتبط می‌داند (نظیر دیدگاه طبری)؛ و مبنای &amp;amp;laquo;کلامی&amp;amp;raquo; که با محوریت نظم و سیاق، آن را در چارچوب درام شفاعت در روز قیامت تفسیر می‌کند (نظیر دیدگاه زمخشری). در مقابل، دیدگاه شاخص مکتب امامیه، که در تفسیر المیزان علامه طباطبایی تبلور یافته، بر مبنایی &amp;amp;laquo;فلسفی&amp;amp;raquo; استوار است و با عدول از رویکردهای رویدادمحور، آیه را به مثابه توصیفی از &amp;amp;laquo;ساختار&amp;amp;raquo; هستی‌شناختی و سلسله‌مراتبی عالم و نحوه جریان یافتن امر الهی بازخوانی می‌کند. نتیجه این مطالعه تطبیقی، ضمن تبیین نقاط اشتراک و افتراق فریقین، نشان می‌دهد که خوانش فلسفی شیعه، با ارائه تفسیری ساختاری و غیرزمان‌مند، افق معنایی جدیدی را در فهم این پدیده متنی می‌گشاید.&#13;
کلیدواژه‌ها: تفسیر تطبیقی، فریقین، فزع ملائکی، مذاهب اسلامی.</description>
    </item>
    <item>
      <title>تحلیل و مصداق‌شناسی تطبیقی واژه (الیوم) در آیه اکمال</title>
      <link>http://pg-h.journals.miu.ac.ir/article_10760.html</link>
      <description>از جمله آیاتی که می&amp;amp;lrm;تواند پشتوانه بسیار محکمی برای اثبات حدیث غدیر باشد، آیه اکمال (سوره مائده، آیه3) است، که باتوجه به نقش و اهمیت آن در امر ولایت و خلافت همواره مورد توجه مفسران اعم از شیعه و اهل سنت بوده و دیدگاه&amp;amp;lrm;های متعددی از سوی دانشمندان فریقین ابراز شده است. دانشمندان فریقین در پاره&amp;amp;lrm;ای از مباحث پیرامون آیه اکمال، اشتراک نظر دارند ولی در برخی از مباحث دارای اختلاف نظر هستند که مهم&amp;amp;lrm;ترین آن که محل اصلی نزاع و اختلاف نیز به شمار می&amp;amp;lrm;رود مراد و مقصود &amp;amp;laquo;الیوم&amp;amp;raquo; است.&#13;
مقاله حاضر کوشیده است، تمامی فرضیه ها، دیدگاه&amp;amp;lrm;ها و تصورات دانشمندان فریقین در باره مراد &amp;amp;laquo;الیوم&amp;amp;raquo; در آیه اکمال را به صورت تحلیل درون متنی و برون متنی کالبدشکافی نموده، مراد واقعی الیوم را به اثبات برساند. بررسی تفاسیرفریقین نشان می&amp;amp;lrm;دهد که هیچ روزی جز روز هیجدهم ذی الحجه نمی&amp;amp;lrm;تواند مصداق واقعی الیوم در آیه اکمال باشد.&#13;
کلیدواژه‌ها: اکمال دین، ولایت، فریقن، الیوم.</description>
    </item>
    <item>
      <title>مطالعه تطبیقی و تحلیلی کارکرد «غرر آیات» در تفسیرهای المیزان و تسنیم با نمونه آیه</title>
      <link>http://pg-h.journals.miu.ac.ir/article_10761.html</link>
      <description>&amp;amp;laquo;غرر آیات&amp;amp;raquo; آیاتی کلیدی و راهگشا در تفسیر قرآن که در روشن‌سازی ابهامات و کشف مراد خداوند متعال در دیگر آیات نقش مهمی ایفا می‌کنند. این روش تفسیری، با تأکید بر تفسیر قرآن به قرآن، از روش‌های مؤثر علامه طباطبایی و علامه جوادی است که در آن، آیاتی که محتوای توحیدی، اصلی و برجسته دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگرچه علامه طباطبایی در منابع خود به طور مستقیم به ملاک‌های شناسایی &amp;amp;laquo;غرر آیات&amp;amp;raquo; اشاره نکرده است، علامه جوادی در مقدمه المیزان، ملاک اصلی را دارا بودن محتوای توحیدی و شاخص بودن آیاتی خاص برای استنباط فروع اعتقادی و اخلاقی ذکر کرده است. آیه ۲۱ حجر، به دلیل دارا بودن اصل توحیدی و نقش کلیدی آن در تبیین خلقت و تقدیر، در تفسیر المیزان و تسنیم بسیار برجسته است و کارکردهای متنوعی، از جمله تبیین روایات شأن نزول و تفسیر معنا، در هر دو تفسیر داشته و در تفسیر تسنیم فراوانی بیشتری دارد.&#13;
کلیدواژه‌ها‌: غرر، غررآیات، غرر آیات در المیزان، غرر آیات در تسنیم.</description>
    </item>
  </channel>
</rss>
