آیه ۴۱ سوره انفال از آیات مورد مناقشه میان مفسران فریقین است. مفسران اهل سنت تخمیس در آیه را منحصر به غنائم جنگی می‌دانند؛ در حالی که مفسران شیعه به فراغنیمتی بودن خمس اعتقاد دارند. درباره صاحبان سهم در خمس، باور غالب اهل سنت بر تشریفاتی بودن نام خدا و اختصاص سهم به پیامبرj است و برخی نیز نام پیامبرj را تشریفاتی می‌دانند. درباره «ذی‌القربی»، یتامی، مساکین و ابن سبیل نیز دیدگاه شیعه و اهل سنت تفاوت اساسی دارد. اهل سنت «ذی‌القربی» را بر یکی از سه مصداق تطبیق می‌دهند: همه قریش، بنی‌هاشم و بنی‌عبدالمطلب؛ در حالی که مفسران شیعه امام معصوم را مصداق «ذی‌القربی» می‌دانند. در مورد سه دسته دیگر (یتامی، مساکین و ابن سبیل)، اهل سنت هاشمی بودن را شرط نمی‌دانند، در حالی که مفسران شیعه آن را شرط می‌دانند. پژوهش حاضر با رویکردی تطبیقی به بررسی این آیه شریفه می‌پردازد. کلیدواژه‌ها: تفسیر تطبیقی، غنیمت، خمس، صاحبان سهم در خمس، فریقین.
)